Dinozorlar, Kurabiyeler ve Bayesçi Düşünce

[This is a Turkish translation of "Bayesian Thinking for Toddlers"] Bayesçi düşünce kolaydır ve çocuklar aslında daima Bayesçi düşünceye başvururlar. Temel ilkesi deneyimlerden öğrenmedir: Verileri iyi tahmin eden varsayımların olasılığı artarken, verileri başarısız bir şekilde tahmin eden varsayımların olasılığı azalır. Örneğin, A varsayımının “Sabah saat 6’da annem ve babam genellikle uyuyor olur” ve B varsayımının “Sabah saat 6’da annem ve babam genellikle uyanıktır” olduğunu düşünelim. Bir çocuk sabah 6’da uyanıp ebeveynlerinin hâlâ mışıl mışıl yuduğunu gördüğünde, bu gözlem A varsayımının olasılığını artırırken, B varsayımının olasılığını düşürür. İşte bu kadar kolay! Bilgili okuyucularımız, dinozor hikâyesinin Ockham’ın usturası, tutarlı bilgi güncellemesi ve makul inancın bir derecesi olarak olasılık gibi kavramlara göndermelerde bulunduğunu fark etmişlerdir. İstatistikçiler, Phil Dawid’in ardışık öngörücü ilkesini hikâye içinde fark edebilirler. Çocuklar ise muhtemelen yalnızca dinozorlarla ilgileneceklerdir.