Surgical treatment of adenomyosis. A review of the reproductive outcome

Εισαγωγή: Αδενομύωση ορίζεται η παρουσία ενδομητρικού ιστού εντός του μυομητρίου. Η υστερεκτομή αποτελούσε για πολλά χρόνια την τυπική πρακτική για τη θεραπεία της αδενομύωσης, ωστόσο, πρόσφατα έχουν εμφανιστεί επεμβάσεις που επιτρέπουν στις ασθενείς να διατηρήσουν ή ακόμη και να ενισχύσουν τη γονιμότητά τους. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η αξιολόγηση των αναπαραγωγικών αποτελεσμάτων ασθενών που υποβλήθηκαν σε επέμβαση για τη θεραπεία της αδενομύωσης που διατηρεί τη γονιμότητα. Υλικό και μέθοδοι: Αναζητήσαμε την πιο πρόσφατη βιβλιογραφία χρησιμοποιώντας το PubMed και το Google Scholar για σχετικές μελέτες που δημοσιεύτηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια. Ένα σύνολο 14 μελετών και 1194 ασθενείς θεωρήθηκαν σχετικές και αναλύθηκαν. Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ποσοστού σύλληψης ήταν 59% μεταξύ των γυναικών που επιθυμούσαν να συλληφθούν μετά τη χειρουργική θεραπεία. Σχετικά με τις τεχνολογίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, παρατηρήθηκε ποσοστό επιτυχούς σύλληψης 60,6%. Οι μελέτες ποικίλαν ως προς τα ποσοστά γέννησης και αποβολών, αλλά γενικά τα αποτελέσματα ήταν ικανοποιητικά με μέσο ποσοστό γέννησης 81,5%. Από την άλλη πλευρά, οι επιπλοκές της εγκυμοσύνης φαίνεται να είναι πιο διαδεδομένες σε αυτές τις γυναίκες σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό, και οι περιπτώσεις ρήξης μήτρας παραμένουν ανησυχητικές. Συμπέρασμα: Παρά την σημαντική διακύμανση στα αποτελέσματα γέννησης στις μελέτες που εξετάστηκαν, το βελτιωμένο αναπαραγωγικό αποτέλεσμα μετά τη χειρουργική θεραπεία φαίνεται να είναι συνεπές. Είναι αναγκαία περαιτέρω έρευνα και προοπτικές μελέτες υψηλότερης ποιότητας για τη βελτιστοποίηση της θεραπείας της οφειλόμενης σε αδενομύωση υπογονιμότητα.