İnaktif, proliferatif, hiperplazik endometriyumlarda ve endometriyoid karsinomda proliferatif-apopitotik aktivitenin değerlendirilmesi

Amaç: Proliferatif ve atrofik endometriyumda ve farklı endometriyal patolojilerde, proliferatif ve apopitotik mekanizmaların rolü immünohistokimyasal yöntemlerle araştırıldı. Hastalar ve Yöntemler: Arşivden seçilen 13'ü endometriyoid karsinom, sekizi endometriyal hiperplazi, 15'i düzensiz proliferasyon, 12'si proliferatif endometriyum ve yedisi atrofik/ inaktif endometriyum olmak üzere toplam 55 olgu çalışmaya alındı. Olguların her birinden seçilen tanısal bloklardan alınan kesitlere immünohistokimyasal olarak bir antiapopitotik belirleyici olan bcl-2 ve proliferasyon belirleyicisi olarak Ki-67 boyası uygulandı. Ayrıca hiperplazi ve endometriyoid karsinom olgularında 10 büyük büyütme alanında mitoz sayıldı. Bulgular: Bcl-2 reaksiyonu için H-skor değerlerinin ortalaması endometriyoid karsinom olguları için 0.48 olarak bulundu. Hiperplazi, düzensiz proliferasyon, proliferasyon ve atrofi olgularında ise H-skor ortalama değerleri sırasıyla 1.93, 1.62, 1.5 ve 1.0 olarak hesaplandı. Endometriyoid karsinom olguları için Ki-67 indeksi %48.9 olarak hesaplandı. Bu indeks hiperplazi, düzensiz proliferasyon, proliferasyon ve atrofi olgularında sırasıyla %32, %29, %31.5 ve %8.4 olarak bulundu. Sonuç: Bcl-2 boyanmasının en yüksek düzeylere hiperplazi olgularında eriştiği, buna karşılık, boyanmanın hiperplazilerde atipinin belirginleşmesi ile beraber azaldığı görüldü ve en zayıf boyanmanın derece II ve III endometriyoid karsinomlarda oluştuğu izlendi. Buna karşılık proliferatif indeksin karsinom derecesi ile birlikte arttığı görüldü.