Wpływ masażu Lomi Lomi na ból, dobrostan i jakość życia kobiet z endometriozą.

Endometrioza jest przewlekłą chorobą ginekologiczną związaną z bólem, obniżeniem jakości życia, zaburzeniami snu, zmęczeniem oraz znacznym obciążeniem psychicznym. Celem badania była ocena wpływu serii masaży Lomi Lomi na natężenie bólu, stosowanie leków przeciwbólowych, jakość snu, poziom energii, samopoczucie emocjonalne oraz relację z własnym ciałem u kobiet z rozpoznaną lub podejrzewaną endometriozą. W badaniu uczestniczyły 82 kobiety w wieku 16–56 lat oraz 35 terapeutów masażu Lomi Lomi. Każda uczestniczka została objęta serią pięciu sesji masażu realizowanych w okresie około 2–2,5 miesiąca. Dane zbierano za pomocą ankiet samooceny wypełnianych przed rozpoczęciem terapii, 24 godziny po każdej sesji oraz w ciągu 5–6 dni po masażu. Analizie poddano subiektywne oceny bólu, snu, energii, stresu, samopoczucia, akceptacji ciała oraz zapotrzebowania na leki przeciwbólowe. Wyniki wskazują na istotną poprawę w kilku obszarach funkcjonowania uczestniczek. Po serii masaży odnotowano zmniejszenie intensywności, częstotliwości i czasu trwania dolegliwości bólowych, w tym bólu menstruacyjnego i przewlekłego bólu związanego z endometriozą. Wraz z kolejnymi sesjami malało zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe. Uczestniczki zgłaszały także poprawę jakości snu, wzrost poziomu energii, redukcję stresu, większe poczucie spokoju oraz lepszy kontakt z ciałem. W relacjach jakościowych pojawiały się również obserwacje dotyczące zmniejszenia napięć somatycznych, obrzęków limfatycznych, migren oraz poprawy komfortu funkcjonowania w codziennym życiu. Badanie ma charakter wstępny i obserwacyjny. Wyniki należy interpretować z uwzględnieniem samoopisowego charakteru danych, samorekrutacji uczestniczek, braku grupy kontrolnej oraz braku długoterminowej obserwacji. Uzyskane rezultaty wskazują jednak, że masaż Lomi Lomi może stanowić wartościową, bezpieczną i niefarmakologiczną formę wsparcia kobiet z endometriozą, szczególnie w obszarze redukcji bólu, regulacji stresu i poprawy jakości życia. Wskazane są dalsze badania z grupą kontrolną, randomizacją, dłuższą obserwacją oraz zastosowaniem obiektywnych wskaźników klinicznych.