{"paper_id":"648b5a41-d275-41e7-82e9-acdfdf6262bc","body_text":"Majallah-i mīkrub/shināsī-i pizishkī-i Īrān. مجله میکروبشناسی پزشکی ایران \n125 \n \n \n \n \n \n \n \n \n \nMolecular Detection of Ureaplasma urealyticum and Chlamydia trachomatis in \nWomen with Endometriosis \n \n \nSamira Dahaghin1, Reza Hosseini Doust1, Reza Mirnejad2* \n \n1. Department of Microbiology, Faculty of Advanced Science and Technology, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, \nTehran, Iran \n2. Molecular Biology Research Center, Systems biology and poisonings institute, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, \nIran \n \nArticle Information \n \n \n \n \n \nAbstract \n \nArticle Subject:  \nMolecular Microbiology \n \nDOI:  \n \nBackground and Aims: Endometriosis is considered to be one of the most common \nwomen's diseases in the world. The exact cause of endometriosis is unknown. In this \nstudy, the bacterial agents were considered as the probable factors influencing this \ndisease and the frequency of two bacteria U. urealyticum and C. trachomatis was studied \nin this disease.  \nMaterials and Methods: This study was performed on Pap smear samples of 50 \nwomen with endometriosis, 48 healthy women referred to hospitals in north of Tehran. \nThe recommend samples were transferred to the laboratory, their DNA was extracted, \nand PCR method was performed. They were analyzed by descriptive statistics.  \nResults: Performing PCR test for U. urealyticum detection among the pap smears \nof people with endometriosis and non_endometriosis, 27 samples (54%) and 25 samples \n(52%) were positive respectively but none of the samples had contamination with C. \ntrachomatis. The highest prevalence of U. urealyticum in both endometriosis and healthy \nsubjects was observed in the age group of 30-35 years. \n Conclusion: The prevalence of U. urealyticum in patients with endometriosis and \nhealthy subjects ( non_endometriosis) was relatively similar and the same as normal \nflora. There was no infection with C. trachomatis in these individuals, therefore there \nwas no significant association between these bacteria  and endometriosis. For more \naccurate results such studies should be done in a higher statistical society. \n \nKeywords: PCR, U. urealyticum, C. trachomatis, Endometriosis \n \n \n \nReceived: 2017/06/03 Accepted: 2019/07/31 Available online: 2019/08/23 \nCorresponding author: \n \nReza Mirnejad, \nResearch Center for Molecular \nBiology, Baqiyatallah University \nof Medical Sciences, Tehran,  Iran \nEmail:  \nrmirnejad@bmsu.ac.ir  \n \nUse your device to scan \nand read the article online \n \nCopyright © 2019 Iranian Journal of Medical Microbiology. This is an open-access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution License \n(http://creativecommons.org/licenses/by/4.0), which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, p rovided the original work is properly cited. \nIranian Journal of Medical Microbiology \nIran J Med Microbiol: Volume 13, Number 2 (May - June) \nwww.ijmm.irJournal homepage:  \n \nDahaghin S, Hosseini Doust R, Mirnejad R. Molecular Detection of Ureaplasma urealyticum and Chlamydia \ntrachomatis in Women with Endometriosis. Iran J Med Microbiol. 2019; 13 (2) :125-131 \nOriginal \nArticle \nHow to cite this article: \n\n\n \n126 \n \n \n \n \n \n \n \n \n \nشناسایی مولکولیUreaplasma urealyticum وChlamydia trachomatis  \nدر زنان مبتلا به اندومتریوز \n \nسمیرا دهاقین1، رضا حسینی دوست1، رضا میرنژاد2٭ \n1. گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری های نوین، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران \n2. مرکز تحقیقات بیولوژی مولکولی پژوهشکده بیولوژی و سموم، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران \nاطلاعات مقاله \n \n \n \n \n \nچکیده \nتاریخچۀ مقاله \nدریافت: 13/03/1398 \nپذیرش 09/05/1398 \nانتشار آنلاین: 01/06/1398 \nموضوع \nمیکروبشناسی مولکولی  \nIJMM1398;13(2): 125-131 \nزمینه و هدف: اندومتریوز یکی از شایعترین بیماریهای زنان در جهان است که علت و منشأ دقیق آن ناشناخته است. در \nاین مطالعه عامل باکتریایی به عنوان یکی از عوامل فرضی و احتمالی مؤثر در این بیماری در نظر گرفته شده و میزان فراوانی دو \nباکتری Ureaplasma Urealyticum  وChlamydia trachomatis در این بیماری بررسی شد \nمواد و روشکار: این مطالعه روی نمونه های پاپ اسمیر 50 زن مبتلا به اندومتریوز، 48 زن سالم  (غیراندومتریوز \nمراجعهکننده به بیمارستانهای شمال شهر تهران در سال 1396 تا1397 انجام شد. نمونهها پس از انتقال به آزمایشگاه و استخراج \nDNA، با روشPCR بررسی واز طریق آمار توصیفی تجزیهوتحلیل شدند. معیار انتخاب نمونه براساس تعداد نمونه هایی بود  که \nمراکز در اختیار ما قرار دادند.  \nیافتهها: در این پژوهش با انجام تست PCR برای باکتری U. urealyticum، از بین پاپاسمیر افراد مبتلا به اندومتریوز و \nافراد غیراندومتریوز به ترتیب 27 نمونه54%) و25 نمونه52%) مثبت شدند، در صورتی که هیچ کدام از نمونهها آلودگی به \n C. trachomatis نداشتند. بیشترین فراوانی باکتری U. urealyticum در هر دو گروهاندومتریوز و سالم، در گروه سنی 35-30 \nسال مشاهده شد \nنتیجهگیری: با توجه به اینکه میزان شیوع U. urealyticum در افراد مبتلا به اندومتریوز و افراد سالم (غیراندومتریوز) در\nمطالعه حاضر نسبتاً مشابه و به اندازه فلور نرمال بوده است و از سوی دیگر هیچ گونه آلودگی با باکتری ها C. trachomatis نیز\nدر بین این افراد یافت نشد، ارتباط معنیداری بین این باکتری ها و بیماری اندومتریوز یافت نشد. لذا این گونه مطالعات باید در \nجامعه آماری بالاتر برای نتایج دقیقتر انجام شود. \n \n \nکلمات کلیدی: PCR،Ureaplasma Urealyticum ،Chlamydia trachomatis، اندومتریوز \n \nکپیرایت © مجله میکروبشناسی پزشکی ایران: دسترسی آزاد؛ کپیبرداری، توزیع و نشر برای استفاده غیرتجاری با ذکر منبع آزاد است. \nنویسندۀ مسئول: \nرضا میرنژاد \nمرکز تحقیقات بیولوژی مولکولی، دانشگاه \nعلوم پزشکی بقیةالله، تهران، ایران \nپست الکترونیک: \n rmirnejad@bmsu.ac.ir \nمقدمه\nاندومتریوز به حضور و رشد بافت رحم در جایی خارج از \nحفره رحمی اطلاق میشود که یک بیماری مزمن و پیچیده ای \nبوده و زنان در سنین باروری به آن مبتلا می شوند (2،1). این \nبیماری با ناباروری و دردهای مزمن لگنی  (در هنگام سیکل  \nقاعدگی و هنگام مقاربت و پس از آن) ارتباط دارد و به عنوان یکی \nاز شایع ترین بیماری های زنان در جهان است که حدود 176 \nمیلیون زن، مبتلا به آن هستند(3.) شیوع تقریبی انـدومتریوز در\nشهر تهـران در سـال 1391 در زنـان در سنین باروری، حدود5 \nتا20 درصد اعلام شد(3). اندومتریوز به طور قابل ملاحظهای بر \nکیفیت زندگی زنان و خانوادههای آنها تأثیر میگذارد و هزینههایی \nهمانند سایر بیماریهای مزمن مانند دیابت نوع 2، بیماری کرون\nو آرتریت روماتوئید برای جامعه دربردارد. علت، منشأ دقیق و \nپاتوفیزیولوژی اندومتریوز ناشناخته است، با این حال ممکن است \nعوامل ژنتیکی و محیطی در آن دخالت داشته باشند (4). در این\nمطالعه نیز فرضیه عامل باکتریایی به عنوان یکی از عوامل فرضی \nو احتمالی مؤثر در این بیماری همانند مطالعه خالیق نِواز خان \nمجله میکروبشناسی پزشکی ایران \nسال 13 ـ شماره 2 ـ خرداد و تیر 1398 \nwww.ijmm.irJournal homepage:  \nمقاله\nپژوهشی \n\nمجلة میکروبشناسی پزشکی ایران ▐سال 31 شمارۀ 2 ▐ خرداد و تیر 8139  \n127 \n \n(Khaleque Newaz Khan) و همکارانش(5) در نظر گرفته شد و\nبررسی شد که آیا ارتباطی بین عفونت با بعضی از عوامل ژنیتال \nمانند Ureaplasma urealyticum وChlamydia trachomatis و\nبیماری اندومتریوز وجود دارد یا خیر. U. urealyticum فاقد دیواره\nسلولی و متعلق به خانواده مایکوپلاسماتاسه \n(Mycoplasmataceae) است. این میکروارگانیسم به عنوان فلور\nنرمال در مجرای ژنیتال زنان به میزان 80-40 % وجود دارد و یکی\nاز مهم ترین عوامل پاتوژنی فرصت طلب در این ناحیه است.  \n C. trachomatis نیز باکتری گرم منفی و بیحرکت بوده و به \nعنوان یک پاتوژن داخل سلولی اجباری شناخته شده است. این دو \nباکتری از شایعترین عوامل منتقل شده از راه جنسی هستند که \nمرتبط با بیماری های متعددی از جمله بیماری التهابی لگن، \nناباروری و اندومتریت هستند (6-11). استاندارد طلایی برای \nشناسایی این دو باکتری روش کشت است که معایبی دارد. از \nجمله به پرزحمت بودن و وقتگیر بودن این شیوه میتوان اشاره \nکرد به طوری که رشد U. urealyticum به طور میانگین به5-2 \nروز زمان نیاز داشته و همچنین این روش نیاز به محیطهای کشت \nاختصاصی دارد که گرانی، ناپایدار بودن و نیاز به افزودن مواد \nمکمل به این محیطها از معایب دیگر تکنیک کشت است. کشت \nC. trachomatis بسیار سخت بوده و نیازمند3-2 روز زمان است\nو از سوی دیگر زندگی آن در طول مراحل جمعآوری نمونه، انتقال \nو مراحل مختلف در روش کشت به خطر میافتد و بر حساسیت \nروش کشت  تأثیر میگذارد. با وجود معایب روش کشت، \nتکنیکهای آمپلیفیکاسیون از جمله PCR به دلیل حساسیت و\nاختصاصیت بالایی که دارند، به عنوان روشی رایج، کارآمد و مؤثر \nبرای شناسایی این باکتریها به شمار میروند و از نظر زمان و \nهزینه حتی برای تعداد زیاد نمونه نیز مناسبتر هستند (12-16). \nهدف از این مطالعه بررسی فراوانی U. urealyticum و \n C. trachomatis در بیماران مبتلا به اندومتریوز در ایران و بررسی\nوجود یا عدم وجود ارتباط بین این باکتریها و این بیماری است.  \nمواد و روشها \nاین پژوهش از خرداد 1396 تا شهریور1397 روی50 نمونه\nپاپ اسمیر افراد اندومتریوز  (که بیماری آنها را متخصص زنان تأیید \nکرده بود) و 48 نمونه پاپ اسمیر افراد سالم (غیراندومتریوز) \nمراجعهکننده به مراکز درمانی شمال شهر تهران که در محدوده سنی \n28 تا41 سال بودند انجام شد. همچنین مشخصات و اطلاعات بیماران\nشامل سن، سابقه بارداری، سابقه سقط جنین و مصرف آنتیبیوتیک نیز \nبا پرسشنامه تهیه شد که براساس آن، هیچ یک از گروههای مورد \nمطالعة حاضر، از یک هفته پیش از تست، آنتیبیوتیک مصرف نکرده \nبودند. همچنین 57% از زنان مبتلا به اندومتریوز دارای سابقه بارداری و\nزایمان و 24% دارای سقط جنین بودند. در افراد غیراندومتریوز نیز\n3/83% سابقة بارداری داشتند و4/10% دارای سابقة سقط جنین بودند. \nاین مطالعه با رضایت بیماران و بدون هیچ گونه تحمیل برای نمونهگیری، \nپرداخت هزینه یا صرف وقت اضافه از آنان انجام شد و دارای کد اخلاق \n859 از کمیته اخلاق در پژوهش واحد علوم دارویی دانشگاه آزاد \nاسلامی است. \nنمونهگیری سوآب اندوسرویکال توسط متخصص زنان انجام شد \nو این نمونهها بلافاصله پس از نمونهگیری به داخل محلول پاپاسمیر \nمنتقل و سپس به آزمایشگاه فرستاده شدند. سپس ژنوم این نمونهها \nتوسط کیت استخراج  (TIANGEN, China) و براساس پروتکل آن\nاستخراج و کیفیت استخراج آن با نانودراپ اندازهگیری شد؛ غلظت \nDNA استخراج شده نمونهها با یکدیگر متفاوت بود. سپس نمونه \nDNAهای استخراج شده به فریزر با دمای 20- درجه سلسیوس \nمنتقل شدند. پرایمرهای مورد استفاده برای واکنش PCR در این\nپژوهش برای U. urealyticum، ژن اورهآز  با توالی: \nF 5` - TGG AGT TAA GTC GTA ACA AG-3` \nR 5`- CTG AGA TGT TTC ACT TCA CC-3` \nبوده که دارای طول قطعه bp559  (17) و برای C. \ntrachomatis، ژنorf8 با توالی \nF:5′-CTAGGCGTTTGTACTCCGTCA-3′ \nR:5′-TCCTCAGGAGTTTATGCACT-3′ \nو طول قطعهbp200 است (18.) واکنشPCR با حجم نهایی\n25 میکرولیتر برای هر نمونه انجام شد که شامل 12 میکرولیتر\nمسترمیکس Ampliqon Co, Skovlunde, Denmark, Cat. No.  \n180301)،1 میکرولیتر از هر جفت پرایمر،6 میکرولیتر آب مقطر\nآمپولی و 5 میکرولیترDNA الگو بود. برنامة زمانی و دماییPCR \nبرایyticumU. ureal شامل دناتوراسیون اولیه95 درجه  سلسیوس\n5 دقیقه یک سیکل، دناتوراسیون95 درجه  سلسیوس30 ثانیه،\nاتصال پرایمرها 56 درجه  سلسیوس 30 ثانیه، اتصال 72 درجه\nسلسیوس 1 دقیقه30 سیکل و اتصال نهایی72 درجه  سلسیوس5 \nدقیقه بوده و برایC. trachomatis نیز شامل دناتوراسیون اولیه 94 \nدرجه  سلسیوس 5 دقیقه یک سیکل، دناتوراسیون 94 درجه\nسلسیوس 40 ثانیه، اتصال پرایمرها61 درجه  سلسیوس45 ثانیه،\n\n سمیرا دهاقین و همکاران| شناسایی مولکولیUreaplasma urealyticum وChlamydia trachomatis \n128 \n \nاتصال72 درجه  سلسیوس80 ثانیه40 سیکل و اتصال نهایی72 \nدرجه  سلسیوس5 دقیقه است \nسپس برای بررسی نتایج PCR، از الکتروفورز روی ژل 1% استفاده\nشده و ژل الکتروفورز شده توسط دستگاه ژل داک مشاهده شد. پس از \nتأیید باندهای مورد نظر برای محصولات PCR شده، تعدادی از این\nنمونهها جهت تأیید و اطمینان، برای تعیین توالی به شرکت پیشگام \nفرستاده و با استفاده از آمار توصیفی نتایج تحلیل شدند. \nیافتهها \nدر این پژوهش بیشترین فراوانی در گروه اندومتریوز، در افراد \nبالای 35 سال و بیشترین فراوانی در گروه سالم  (غیراندومتریوز) بین\n35-30 سال بود. با انجام تستPCR برای باکتریU. urealyticum،\nاز بین 50 نمونه پاپاسمیر افراد مبتلا به اندومتریوز و از بین 48 نمونه\nپاپاسمیر افراد غیراندومتریوز به ترتیب 27 نمونه54%) و25 نمونه\n(52%) مثبت شدند، در صورتی که هیچ کدام از نمونهها آلودگی به C. \ntrachomatis نداشتند. شکل1 چند نمونه بالینی را نشان میدهد که \nبرای ژن اوره آز  U. urealyticum مثبت شده اند. شکل 2 نیز\nنشاندهنده عدم وجود باند و در نتیجه منفی بودن نمونهها از نظر \nباکتری C. trachomatis است. توزیع افراد شرکتکننده در این مطالعه \nبراساس گروه های سنی و ارگانیسمهای جدا شده نیز در جدول 1 نشان \nداده شده است و بیشترین فراوانی باکتری U. urealyticum در هر دو\nگروه اندومتریوز و سالم، در گروه سنی 35-30 سال مشاهده شد \nهمچنین نتایج تعیین توالی سویههای کنترل و نمونههای بالینی به \nدست آمده نیز با توالی کسب شده از بانک ژنی NCBI منطبق بودند. \n \nشکل 1 .PCR برای ژن اورهآز : چاهک1: لدرbp100(SMO Bio)  ،\nچاهک 2: کنترل مثبتU. urealyticum  (559bp)، چاهک 5-3: نمونههای \nبالینی  (مثبت)، چاهک 6: کنترل منفی \n \nشکل 2 .PCR برایOrf8: چاهک1: لدرbp100 (SMO Bio) ،\nچاهک 2: کنترل مثبتtrachomatisC.   (bp200)، چاهک 3: کنترل منفی،\nچاهک 6-4: نمونههای بالینی  (منفی) \nجدول 1. توزیع فراوانی باکتریها بر اساس سن \n نمونههای سالم  (غیراندومتریوز) نمونههای اندومتریوز \nمحدوده سنی تعداد نمونه تعداد U.u مثبت شده تعداد C.t مثبت شده تعداد نمونه تعداد U.u مثبت شده تعداد C.t مثبت شده \nزیر 30 8 3 0 5 2 0 \n35-30 25 14 0 21 15 0 \nبالای35 15 8 0 24 10 0 \nجمع کل 48 25 0 50 27 0 \n \n \n\n\nمجلة میکروبشناسی پزشکی ایران ▐سال 31 شمارۀ 2 ▐ خرداد و تیر 8139  \n129 \n \nبحث \nدر این پژوهش بیشترین فراوانی U. urealyticum در بین افراد \n35-30 سال بود که با مطالعه نورامیرمظفری و همکاران که بیشترین \nشیوع را در بازه سنی 39-29 سال19) و همچنین مطالعه ذوالفقاری \nو همکاران که بیشترین شیوع را در 39-30 سال گزارش کردند20)،\nنسبتاً مشابه است و با مطالعه حسنی و همکاران که بیشترین شیوع \nرا در سنین 45-31 سال مشاهده کردند21)، تفاوت دارد \nهمچنین در مطالعه حاضر از بین افراد مبتلا به اندومتریوز و افراد \nغیر اندومتریوز به ترتیب 54% و52% برای U. urealyticum مثبت\nشدند و هیچ یک از نمونه ها آلودگی به C. trachomatis نداشتند \nدر مطالعه Khaleque Newaz Khan و همکارانش که مشابه \nمطالعه حاضر بر روی افراد اندومتریوز و غیر اندومتریوز با روش PCR \nانجام دادند2)، نوع نمونه های مورد بررسی آنان و همچنین نوع \nباکتری هایی که شناسایی کردند (استرپتوکوک ها و استافیلوکوک \nها) با میکروارگانیسم های مورد بررسی در مطالعه حاضر متفاوت بود.  \nدر مطالعاتی دیگر نوع ب یماری افراد شرکت کننده با پژوهش \nحاضر متفاوت بوده و همچنین شیوع پایین تری از U. urealyticum \nرا نشان دادند، از جمله مطالعهCicinelli و همکارانش که بر روی \nسوآب اندوسرویکس زنان با اندومتریت مزمن (CE) انجام دادند181 \nنمونه)، ش یوع U. urealyticum از طر یق کشت 78/18٪ گزارش \nگردید(22). همچنین مطالعه ای دیگر در ایران که از طریق کشت \nسواب های اندوسرویکال 205 بیمار مبتلا به عفونت دستگاه تناسلی\nتوسط نورام یرمظفری و همکاران انجام گرد ید نیز 18/31% U. \nurealyticum مثبت بودند19). میزان فراوانی در مطالعه حاضر نسبت \nبه مطالعه های مورد مقایسه که دارای نمونه های بیشتری بودند، \nشیوع بالاتری از U. urealyticum را نشان داده است که این امر می \nتواند به علت استفاده از تکن یک کشت در مطالعه Cicinelli و\nنورامیرمظفری باشد که حساسیت و دقت و اختصاصیت آن نسبت \nتکنیک PCR که در مطالعه حاضر انجام گردید، پایین تر است. \nدر پژوهشی که توسط Saigal و همکارانش بر روی ادرار و سواب \nمجاری ادراری مردان و اندوسرو یکس زنان که هردو گروه ( 168 \nنمونه)، مبتلا به عفونت دستگاه تناسل ی بودند انجام شد، U. \nurealyticum از طریق کشت و multiplex PCR در2/15٪ بیماران \nمشاهده شدند(23). در مطالعه حسنی و همکارانش نیز که با روش \nPCR انجام گردید، در 30% از نمونه های اندوسرویکس بیماران دارای \nعفونت واژ ینال(191 نمونه)، آلودگ ی با باکتری U. urealyticum \nداشتند21 .) \nتفاوت در نوع نمونه های مطالعه Saigal (ادرار و سواب مجاری \nادراری) و نیز استفاده از بیماران در دو جنس مرد و زن نیز می تواند \nدلیلی بر تفاوت میزان شیوع این مطالعه نسبت به پژوهش فوق باشد. \nهمچنین شیوع پایین تر این باکتری در مطالعه حسنی نیز می تواند \nبه علت تفاوت در نوع بیماری افراد مورد مطالعه آنان باشد. \nاز سوی دیگر در پژوهشی که ذوالفقاری و همکاران با تکنیکReal \ntime PCR  انجام دادند،96 نمونه27/87%) از110 نمونه سوآب\nاندوسرویکال از خانم ها ی دارای عفونت واژ ینال (واژینیت و \nسرویسیت)، Ureaplasma مثبت گزارش شدند. ش یوع بالای \nUreaplasma در مطالعه آنها در مقایسه با مطالعه حاضر می تواند به \nدلیل بیشتر بودن افراد مورد مطالعه آنان و همچنین دقیق تر و کمّی \nبودن بودن تکنیک Real time PCR نسبت بهPCR باشد20.) \nهمچنین علیرغم عدم شیوع C. trachomatis در مطالعه حاضر،\nعلاوه بر پژوهش های  Cicinelli(22) وSaigal (23) که شیوع C. \ntrachomatis را ازطریق PCR به ترتیب 76/2% و6% گزارش کردند،\nدر مطالعات دیگری که در ایران انجام شدند از جمله مطالعه افراسیابی \nو همکارانش که بر روی 255 نمونه سواب اندوسرویکس زنان در \nکاشان با روش PCR انجام گرفت، شیوع این باکتری 4/2٪ بود(24 .)\nهمین طور در مطالعه چمنی تبریز و همکارانش نیز 3/12% از1052 \nنمونه ادرار، از طریق تکنیک  PCRمثبت گزارش شدند25 .)به نظر\nمی رسد دلیل عدم وجود این باکتری در نمونه های مطالعه حاضر \nنسبت به پژوهش های ذکر شده، احتمالاً متفاوت بودن نوع نمونه و \nهمچنین بیشتر بودن تعداد نمونه های آنان نسبت به پژوهش حاضر \nباشد. \nسپاسگزاری \nاین پژوهش در مرکز تحقیقات بیولوژی مولکولی بقیة الله \nانجام شد. از تمامی همکاران آزمایشگاه در این مرکز تقدیر و تشکر \nمیکنیم. این مقاله حاصل بخشی از پایان نامه کارشناسی ارشد \nسمیرا دهاقین تحت عنوان \" شناسایی مولکولی  U. urealyticum \nو  srachomatiC.t در زنان مبتلا به بیماری اندومتریوز \nمراجعهکننده به بیمارستانهای شمال شهر تهران\" می باشد که \nدر تاریخ 30/4/1396 مصوب دانشگاه آزاد علوم دارویی تهران با \nکد 859 است. \nتعارض منافع \nبین نویسندگان تعارض در منافع گزارش نشده است. \n\n سمیرا دهاقین و همکاران| شناسایی مولکولیUreaplasma urealyticum وChlamydia trachomatis \n130 \n \n \nReferences \n \n1. Denny E. \"I never know from one day to another how \nI will feel\": pain and uncertainty in women with \nendometriosis. Qual Health Res. 2009; 19(7):985 -95. \n[DOI:10.1177/1049732309338725] [PMID]  \n2. Khan KN, Fujishita A, Kitajima M, Hiraki K, \nNakashima M, Masuzaki H. Intra -uterine microbial \ncolonization and occurrence of endometritis in women \nwith endometriosis. Hum Reprod. 2014; 29(11):2446-\n56. [DOI:10.1093/humrep/deu222] [PMID]  \n3. Naji Omidi F, Abolghasemi J, Chaichian S, Rimaz S, \nNajmi Z, Mehdizadehkashi A. Evaluation of the factors \ninfluencing endometriosis in reproductive age women. \nMEDICAL SCIENCES. 2016; 26(3) :188-194. \n4. Zondervan KT, Bec ker CM, Koga K, Missmer SA, \nTaylor RN, Vigano P. Endometriosis. Nat Rev Dis \nPrimers. 2018; 4(1):9. [ DOI:10.1038/s41572-018-\n0008-5] [PMID]  \n5. Khan KN, Fujishita A, Masumoto H, Muto H, Kitajima \nM, Masuzaki H, et al. Molecular detection of \nintrauterine microbial colonization in women with \nendometriosis. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol. \n2016; 199:69-75. [DOI:10.1016/j.ejogrb.2016.01.040] \n[PMID]  \n6. O'Connell CM, Ferone ME. Chlamydia trachomatis \ngenital infections. Microb Cell. 2016;  3(9):390-403. \n[DOI:10.15698/mic2016.09.525] [PMID] [PMCID]  \n7. Ahmadi A, Khodabandehloo M, Ramazanzadeh R, \nFarhadifar F, Roshani D, Ghaderi E, et al. The \nrelationship between Chlamydia trachomatis genital \ninfection and spontaneous abortion. JRI. 2016; \n17(2):110-116. \n8. Najar Peerayeh S, Samimi R. Detection of ureaplasma \nurealyticum in clinical samples from infertile women \nby polymerase chain reaction. IJPT. 2007; 6(1):23-0. \n9. Taylor-Robinson D. Mollicutes in vaginal \nmicrobiology: Mycoplasma hominis, Ureaplasma \nurealyticum, Ureaplasma parvum and Myc oplasma \ngenitalium. Res Microbiol. 2017; 168(9 -10):875-81. \n[DOI:10.1016/j.resmic.2017.02.009] [PMID]  \n10. Newman L, Rowley J, Vander Hoorn S, Wijesooriya \nNS, Unemo M, Low N, et al. Global estimates of the \nprevalence and incidence of four curable sexually \ntransmitted infections in 2012 based on systematic \nreview and global reporting. PloS One. 2015; \n10(12):e0143304. \n[DOI:10.1371/journal.pone.0143304] [ PMID] \n[PMCID]  \n11. Kokkayil P, Dhawan B. Ureaplasma: current \nperspectives. Indian journal of medical microbiology. \n2015; 33(2):205 -214. [ DOI:10.4103/0255-\n0857.154850] [PMID]  \n12. Waites KB, Xiao L, Paralanov V, Viscardi RM, Glass \nJI. Molecular methods for the detection of Mycoplasma \nand ureaplasma infections in humans: a paper from the \n2011 William Beaumont Hospital Symposium on \nmolecular pathology. JMD. 2012; 14(5):437-50. \n13. Stellrecht KA, Woron AM, Mishrik NG, Venezia RA. \nComparison of multiplex PCR assay with culture for \ndetection of genital mycoplasmas. J  Clin Microbiol. \n2004; 42(4):1528 -33. [ DOI:10.1128/JCM.42.4.1528-\n1533.2004] [PMID] [PMCID]  \n14. Serin M, Evruke C, Kibar F, KÖKSAL F. Comparison \nof PCR and cultivation methods to determine the \nincidence of infections due to mycoplasma hominis \nand mycoplasma fermentans in women genitourin ary \ntract. Eastern J Med. 2001; 6(2):48-52. \n15. Golshani M, Eslami G, Ghobadloo SM, Fallah F, \nGoudarzi H, Rahbar AS, et al. Detection of Chlamydia \ntrachomatis, Mycoplasma hominis and Ureaplasma \nurealyticum by multiplex PCR in semen sample of \ninfertile men. Iran J Public Health. 2007; 36(2):50-7. \n16. Goshayeshi L, Vahid Roodsari F, Ghazvini K, Namaee \nH, Amel jamedar S. Pilot study of Chlamydia \ntrachomatis by PCR method in infertile women \nreferring to Mashhad Infertility Research Center. Iran \nSouth Med J. 2015; 18(1):92-9. [In Persian] \n17. Mirnejad R, Amirmozafari N, Kazemi B. Simultaneous \nand rapid differential diagnosis of Mycoplasma \ngenitalium and Ureaplasma urealyticum based on a \npolymerase chain reaction -restriction fragment length \npolymorphism. Indian J Med Microbio l. 2011; \n29(1):33. [DOI:10.4103/0255-0857.76521] [PMID]  \n18. Hajikhani B, Motallebi T, Norouzi J, Bahador A, \nBagheri R,  Asgari S, et al. Classical and molecular \nmethods for evaluation of Chlamydia trachomatis \ninfection in women with tubal factor infertility. J \nReprod Infertil. 2013; 14(1):29. \n19. Amirmozafari N, Jeddi F, Masjedian F, Haghighi L. \nPrevalence of Mycoplasma homini s and Ureaplasma \nurealyticum in Genital Tract Infections. RJMS. 2009; \n15(60):19-25. \n20. Zolfaghari M, Khansarinejad B, Ganji A, Hamzehloo \nZ, Abtahi H. Frequency Determination of Ureaplasma \nand Mycoplasma Genitalium Species in Female with \nVaginitis Infection using Real-Time PCR. J Arak Uni \nMed Sci. 2017; 19(116):39-46. \n21. Hasani A, Shahrokhi N, Khazar Doust S. Diagnosis of \nUreaplasma urealyticum and Mycoplasma hominis \nbacteria in patients with genital tract infection by PCR. \nIJIDTM. 1391; 17(58): 50-45. [In Persian] \n\nمجلة میکروبشناسی پزشکی ایران ▐سال 31 شمارۀ 2 ▐ خرداد و تیر 8139  \n131 \n \n22. Cicinelli E, De Ziegler D, Nicoletti R, Tinelli R, Saliani \nN, Resta L, et al. Poor reliability of vaginal and \nendocervical cultures for evaluating microbiology of \nendometrial cavity in women with chronic \nendometritis. Gynecol Obstet Investig. 2009; \n68(2):108-15. [DOI:10.1159/000223819] [PMID]  \n23. Saigal K, Dhawan B, Rawre J, Khanna N, Chaudhry R. \nGenital Mycoplasma and Chlamydia trachomatis \ninfections in patients with genital tract infections \nattending a tertiary care hospital of North \nIndia.IJPM.2016; 59(2):194. [ DOI:10.4103/0377-\n4929.182019] [PMID]  \n24. Afrasiabi S, Moniri R, Samimi M, Khorshidi A, \nMousavi SGA. The Prevalence of Endocervical \nChlamydia trachomatis Infection Among Young \nFemales in Kashan, Iran. JJM. 2015; 8(4):e15576. \n[DOI:10.5812/jjm.8(4)2015.15576]  \n25. Chamani Tabriz L, Jedi Tehrani M, Mousavi Jarahi A, \nZeraati H, Ghasemi J, Asgari S, et al. Molecular \nevaluation of the frequency of Chlamydia trachomatis \ninfection in women referred to Tehran obstetrics and \ngynecology clinics. JRI. 2006; 7(3):242-234.","source_license":"CC0","license_restricted":false}